op adem komen

INTERVIEW in de EOVisie

Marjolein Hund leeft met long covid: ‘Het is alsof ik al 4,5 jaar een zware griep heb’ Hoe gaat de kinderboekenillustrator hiermee om? Na een mooi gesprek met Gert-Jan Schaap staat er nu een prachtig interview in de EOVisie van week 37. In een 8 pagina’s groot artikel deel ik over hoe mijn geloofsreis gegaan is en over wat ik nu te dragen heb, mijn voortdurende ziekte door Long-Covid. Hoe ik mijn leven leef met deze belasting, maar wel in het volste vertrouwen dat God nabij is, en mij de schoonheid van de gebrokenheid laat zien. En de reden waarom ik elke dag een madeliefje pluk! Het *premium artikel is te lezen op de website van de Visie:(Als je je aanmeldt met je e-mailadres is het gratis te lezen)https://meer.eo.nl/visie/artikel/marjolein-hund-leeft-met-long-covid-het-is-alsof-ik-al-45-jaar-een-zware-griep-heb

INTERVIEW in de EOVisie Read More »

Lijflied week 7 ~ Cat

Kattekop ~ Ik hang wat in de stoel voor het raam. Buiten scharrelt een merel tussen de bladeren en kwetteren de koolmezen tegen de kleine roodborst die ook even komt kijken. De sneeuwklokjes laten hun kopjes hangen. Ik heb geen goede week. Een uitstapje van afgelopen zaterdag heeft er behoorlijk ingehakt. Tel daar nog een (mislukte) poging tot fietsen bij op en ben ik alweer bijna een week aangewezen van de stoel tot aan mijn bed. Ik neem mijn verplichte rust. Nou ja, ik probeer het. Mijn lijf kan weinig maar mijn hoofd draait overuren. Zo nu en dan gaat de harde schijf in mijn bovenkamer op tilt. Kopzorgen zijn extra vervelend als je ziek bent. Het werkt verzwarend bij alles dat al reeds de wedstrijd met de zwaartekracht verloren heeft.  Mijn computer is stuk. Nou weet ik, er zijn echt ergere dingen. Maar als je een belangrijk gereedschap voor

Lijflied week 7 ~ Cat Read More »

Lijflied week 6 ~ Coffee

Vasten ~ Het is de dag van de liefde. Dit jaar valt Valentijnsdag samen met Aswoensdag, de eerste dag van de Veertigdagentijd, de lijdensdagen op weg naar Pasen. Met een vorm van vasten, sta ik de komende 40 dagen weer extra bij stil bij deze lijdenstijd. Ook ik ken mijn eigen lijden. Het lijden van het lichamelijke maar ook het lijden door de dingen die ik verkeerd doe, of waar ik geen of mijn verdeelde aandacht aan schenk. Dus zocht ik afgelopen week naar een voor mij passende vorm van vasten. Het #inktober woord voor mijn Lijflied van deze week, was daarin zowel confronterend als inspirerend.  Nu ik ziek ben, ben ik me meer dan voorheen bewust van wat ik tot me neem. En nu de vastentijd begint, denk ik daar natuurlijk weer meer over na. In mijn stille tijd zoek ik naar de nabijheid van God en zijn vertroosting.

Lijflied week 6 ~ Coffee Read More »

Lijflied week 5 ~ Fish

Wemelen ~ Alles om me heen wemelt. Van de ritselende bladeren aan de bomen tot aan het wapperen van mijn haar. De schepping is voor mij altijd een natuurlijke en veilige plaats geweest, maar nu brengt zelfs de meest zachte lentebries mij uit evenwicht. Wankelend zet ik de eerste stap vanuit de voortuin naar de buitenwereld en ik zie hoe het einde van onze korte straat in de horizon verdwijnt alsof ze mijlen ver bij mij vandaan ligt. Het blijft onwerkelijk. Van mijn huis tot aan de brug is het welgeteld 225 stappen. In een gezonde pas loop je dit, normaal gesproken, met de wind in je rug in krap twee minuten. Maar nu ik al weken ziek ben, waggel ik als een gans meer dan een kwartier verloren vooruit. Af en toe grijp ik me vast aan de met hedra begroeide heggen langs de voortuinen van mijn buren. Zo

Lijflied week 5 ~ Fish Read More »

Lijflied week 4 ~ Splash

Modderbad ~ Waar tranen vloeien, wordt bewogenheid wakker. Er komt iets in beweging. Een stroom van gedachten, van verlies of onmacht, of wellicht zij samen. Tranen om stilstand of verloren tijd, om de ziekte, of soms weet je niet waarom. Soms sta je s’ochtends op en weet je, dit wordt hem niet. Soms is bij mij vaak. De afgelopen week zijn er vele zoute druppels vanaf mijn wimpers, naar beneden, in de kom van mijn lege handen gevallen. De terugval houdt zich staande. Toch probeer ik elke keer weer naar buiten te stappen in de hoop op verfrissing. De hoop om te ontvangen, de hoop op blijdschap. Zoals ik zondag toch naar de kerk ging, ondanks dat ik eigenlijk te moe was. Ook daar hoopte ik wat te ontvangen, aan troost of bemoediging. Maar zelfs met dubbele gehoorbescherming moest ik al afhaken bij het eerste lied. Tel daar nog een

Lijflied week 4 ~ Splash Read More »

Lijflied week 3 ~ Lego

Opbouwen ~ Mijn lijflied is een serie tekeningen en gedachten voor een vrij en eigen project, geïnspireerd door #inktober52. Elke week van 2024 een nieuw woord ter inspiratie om eigen woorden en lijnen te geven aan het ‘lijflied‘ dat tijdens mijn langdurige ziekteproces gezongen wil worden. Dit is de gedachte bij het woord van week 3 : L E G O ~ Je bouwt iets op, je breekt weer af. Zo is het ook met het proces van (een langdurige) ziekte. De bouwsteentjes die je bij elkaar sprokkelt, probeer je vervolgens via een handleiding in elkaar te passen, maar het leven is organisch. Je bouwt op, je breekt weer af. Momenteel zit ik weer in een flinke terugval. Alles wat ik had opgebouwd, lijkt dan op zo’n moment alsof alles weer als losse brokken uit mijn handen lijkt te vallen. Maar ik gaf me er aan over. Opbouwen gaat in fases.

Lijflied week 3 ~ Lego Read More »

Ruach: Kerkdienst Jeruzalemkerk

Dankbaar voor de hoopvolle worden tijdens deze dienst in de Jeruzalemkerk… die ik graag deel. Want delen brengt hoop. Even stilstaan bij datgene wat er 10 jaar geleden gebeurde … de overval op onze juwelier. “Gelukkig de treurenden, want zij zullen getroost worden.” ~math 5:4. Troost heb ik gevonden en kreeg een plek in mijn boek Ruach, dat nu ook deel uitmaakt van deze dienst. Het thema ‘zachtmoedigheid’, hebben we dit niet ten diepste allemaal nodig? Voorganger Bas van der Graaf, veel dank! Bekijk de dienst hier op Youtube: https://youtu.be/D4Z3vn3z75k?t=1767

Ruach: Kerkdienst Jeruzalemkerk Read More »

Een laatste blik…

Een laatste blik… vandaag laat ik je los… Het boek Ruach, een ademtocht is vandaag richting drukker gegaan. Dat is spannend. Het boek bevat een zeer persoonlijk en kwetsbaar stuk van mezelf, door God gekregen om te delen.  Zo’n 4,5 jaar geleden werd het idee voor een boek door God op mijn hart gelegd. Al vaker werd mij gevraagd mijn getuigenis, van hoe ik tot geloof gekomen ben, te delen met anderen. Mijn zoektocht begon in een periode van ziekte en diepe rouw precies 10 jaar geleden. Het ontstaan van dit boek is al een wonderlijk verhaal op zich, maar dat is om later te delen. Nu eerst rust en tijd voor nieuwe dingen en ondertussen aftellen tot 6 oktober 2020, de dag dat het boek zal verschijnen… #getuigenis #ruach #tranenzaaien #oogstenmetgejuich

Een laatste blik… Read More »

Nieuwe adem…

Welkom op deze website. Deze staat nog in haar kinderschoenen maar achter de schermen wordt stilzwijgend gewerkt aan de inhoud hiervan. Ook is er een boek in de maak, de reden voor deze website maar zal nog even duren voordat het zal verschijnen…

Nieuwe adem… Read More »

Winkelwagen

Deze website gebruikt koekjes. By continuing to use this site, you accept our use of cookies.